India (Februari 2017)

Eindelijk dan ons India-verslag, we leggen dit – net als ons Pleyte-blog – voor onszelf vast, dus voel je niet bezwaard als je het niet leest (van mijn vrienden verwacht ik het eigenlijk wel hoor gheghegehegehegh). 

Woensdag 1 februari 2017: vlucht naar Delhi

Champagne als start van de vakantie en na een perfecte incheck (alles priority vanwege KLM silver member Piek) en ready for take-off, bleek dat de luchtverkeersleiding van Schiphol sinds die ochtend te maken had met de grootste computerstoring ooit en er een procedure was gestart voor veilig landen en opstijgen. Na een uur wachten in het vliegtuig aan de gate toch vertrokken. Oorspronkelijke aankomst Delhi 2.2.17 om 01.00 in de nacht, maar door de vertraging bij vertrek en de lange wachtrij bij de e-tourist visa en het geld wisselen werden we pas om 03.30 uur begroet door de reisorganisatie en onze chauffeur Shahabuddin. Tegen 05.00 in bed naar ons hotel Jivitesh in de wijk Karol Bagh in New Delhi met de afspraak dat we de ochtend erna opgehaald zouden worden om 09.30 uur.

Donderdag 2 februari 2017: duizelingwekkend Old en New Delhi

Na een heerlijk Indiaas ontbijt met een superaardige gids en onze chauffeur naar Old Delhi. Eerst naar de grootste moskee van het land: de Jama Masjid. Gebouwd tussen 1644 en 1658 van rode zandsteen en wit marmer met 3 ingangen, 4 hoekige torens en 2 minaretten van 40 meter hoog. Daarna met z’n 3-en op een fietsriksja door de steegjes van de verschillende bazaars (Chawri bazaar, Meena bazaar, Kinari bazaar). De Spice Market al wandelend bezocht. Bijzonder is dat iedere markt zijn eigen specialisme heeft; zo is er bijv. een markt voor alleen huwelijksspullen en een markt waar mensen zichzelf als arbeider verhuren met hun gereedschap.

Met de auto naar een andere stad van Delhi om de tempel van de meest recente religie (500.000 volgers in India) te bezoeken: de Bahai-tempel in de vorm van een Lotusbloem opgetrokken uit wit marmer en gebouwd in 1986. Afgezet bij een luxe restaurant (om onze magen te laten wennen omdat ze daar met mineraalwater koken) voor een lunch met een Indiaas wit wijntje en biertje. Op naar de eerste stad (uit de 11e eeuw) van Delhi voor een bezoek aan het Qutab Minar-tempelcomplex. Veel verhalen over de veroveringen van de moslims op het noord India van de hindoe’s. Zo zie je bijv. dat bij hergebruik van de Hindoestaanse tempels door de moslims alle gezichten en borsten van vrouwen op beelden eraf gehakt zijn door de moslims en alleen nieuwe decoratieve afbeeldingen zijn aangebracht. In het midden van het complex staat een pilaar uit het jaar 400 uit het oosten van India. Deze is speciaal omdat hij wel van ijzer is maar niet roest. Ondanks onderzoek is men er nog niet achter welke legering hiervoor toen is gebruikt.

Daarna op weg naar de Gurdwara Sikh-tempel in Bangla Sahib met wat fotostops onderweg bij het Red Fort, het paleis van de president, de parlementsgebouwen en de India gate. Bijzonder is dat er een gratis gaarkeuken is in de Sikh-tempel waar dagelijks 15.000 mensen komen eten.

Rond 19.00 uur moe (want korte nacht van 3 uur) maar vol energie en kennis terug in ons hotel waar we nog wat curry hebben gegeten. Als we dit zelf zonder chauffeur en gids hadden moeten doen had ons dit zo 2-3 dagen gekost. Bizar trouwens dat er alleen al in Delhi 20 miljoen mensen wonen (3 miljoen meer dan in heel Nederland) op een oppervlakte van 40 km van west naar oost en 90 km van noord naar zuid,

Vrijdag 3 februari 2017: naar kleurrijk Nawalgarh

Om 09.00 uur een ongeveer 7 uur durende autoreis naar Nawalgarh in de Shekhawati regio van Rajasthan. Volgens onze chauffeur een moeilijke, lange en drukke reis met smalle en kapotte wegen. Een leeg en verlaten woestijnlandschap, slechts af en toe een dorpje passerend. Vrouwen gekleed in kleurrijke sari’s die water pompen aan de centrale pomp en mannen die de kuddes hoeden. Ons hotel Koolwal Kothi is gevestigd in een mooie, oude haveli; een fraai koopmanshuis versierd met prachtig beeldhouwwerk. In het hotel zelf lekker wat curry’s gegeten en vroeg naar ons Maharadja-hemelbed. Nog ff geskypt met de kids.

Zaterdag 4 februari 2017: fietsen door Nawalgarh

Samen met een gids fietsen door Nawalgarh, met nog geen 100.000 inwoners en prachtige haveli’s met oude fresco’s. Geluncht bij de vrouw van de gids en op bezoek bij een lokale boer, een vriend van de gids. Interessant: man deed niks en vrouwen werkten op het land en in het huis en voor de kids etc…… Daarna lopend van het dorpje terug naar ons hotel waar Piek lekker in de tuin wat gewerkt heeft en daarna krantje en ik aan ons blog.. Geskypt met Sam.

Zondag 5 februari 2017: naar Bikaner, een woestijnstad

Om 9.30 vertrek naar Bikaner, ongeveer een 5-uur reis. Weer veel kamelen, koeien en langzaam woestijn worden van het landschap. Onderweg al een masker gekocht van kamelenbot van de god Ganesh, god van het nieuwe begin en de beschermer van kunst en wetenschappen en ook wel de god van het intellect en de wijsheid genoemd (Anja afgedongen van 4.800 naar 2.000 roepies). Nog langs bij een miniatuurschilder waar Piek zich gedwongen voelde een kaart te kopen voor 1.000 roepies.

Aangekomen in het Laxmi Niwas Palace hotel, behorend aan de laatste Maharadja van Bikaner wiens familie nog achter in de tuin woont. We boften, want er wordt nu een mega bollywood film hier opgenomen met blijkbaar superbekende megasterren. Die avond was er in de tuin ook een VIP-huwelijk van een lid van de koninklijke familie van de Singh dynastie. Detail: een lokaal iemand vertelde dat alleen de huur van de tuin zonder inrichting alleen al 500.000 roepies (€ 7.000) kost. Kamer onder het dak, maar na vragen Anja worden we morgen naar een andere kamer verhuisd. Door onze chauffeur rond half 6 naar een lokaal restaurant gebracht waar we 2 lekkere curry’s hebben gegeten. Daarna hele avond rond het huwelijk gehangen, meerdere uitnodigingen om ook te komen, maar dat druiste tegen ons gevoel in. Wel veel foto’s met aanhang en van de bruidegom en de bruid. En iedereen wil een selfie met ons. Superleuke uitleg gekregen over de rituelen tijdens de ceremonie.

Maandag 6 februari 2017: heilige ratten, tempels en oude forten in Bikaner

Bikaner was ooit een belangrijke stop op een oude karavaanroute naar Centraal Azië en het is een typisch woestijnstadje met een oud centrum. Na een heerlijk ontbijtbuffet, om 9.30 naar het Junagarh fort, gebouwd tussen 1588 en 1593 door Raja Raj Singh, bestaand uit 37 bastions, een gracht en 2 ingangen met binnentuinen, balkons en ramen van rode zandsteen en marmer. Daarna naar de Karni Mata tempel, een 600 jaar oude tempel die het thuis is van duizenden ratten !!!! De folkore gaat dat het voeren van de ratten geluk brengt en dat de ratten reïncarneren als heilige mensen. Ik liep daar totaal gestresst rond…. Een auto’tje gekocht voor het 1,5 oude zoontje van onze chauffeur en een fles van zijn favoriete whiskey (700 roepies/€9,80).

Even langs bij een kledenmaker, waar we 3 mooie kleine langwerpige tafelkleden hebben gekocht voor onszelf en Niqee en Franka. Op naar het hotel en onze nieuwe kamer, die supermooi is. In de bar wat gedronken, tussen de door de Maharadja en zijn familie geschoten leeuwen, tijgers, buffels, zwarte beren, krokodillen, een zwarte neushoorn en herten. Piek even werken en Anja aan reisverslag. Om 18.30 weer opgehaald voor het diner in een tuin waar niemand zat, wel lekker en goedkoop gegeten. In bed een uur geskypt met Niqee.

Dinsdag 7 februari 2017: naar Jaisalmer

Aan ontbijt leuk gekletst met 2 mannen uit San Francisco. Om 9.30 een 6-uur rit naar woestijnstad Jaisalmer, ook wel de “gouden stad” genoemd vanwege de goudgele zandstenen waarmee het bekende fort gebouwd is. Het oude centrum ligt op een heuvel en de wirwar van straatjes doet middeleeuws aan.

Zomaar wat zinnen uitgesproken door onze chauffeur:

  • Your safety is my priority
  • You are my celebraties
  • It is my job to make you happy
  • When you are happy, I am happy
  • I show you the real India (terwijl ik bijv. de excursie naar de Jaïn-tempel Parsvanath in Phalodi had voorgesteld)
  • In next two weeks I give you my best
  • I hope you are happy with your driver
  • It is my job to keep you safe
  • It is the best recommended …… In tourist guide book

Als tip van neef Guus onderweg gestopt in het dorpje Phalodi om de Jaïn-tempel Parsvanath te bezoeken. Heel gedoe om te vinden, maa was de moeite waard. Onze driver wel gezegd dat we niet voor alles een guide nodig hebben en dat we zo even door het dorpje wilden lopen. Voordelen aan 20 dagen een vaste chauffeur en nadelen. Iemand uit San Francisco die we ontmoet hebben zei dat 20 dagen in SF een huwelijk betekende hahahahah. Ingecheckt in het Heritage Inn hotel en even in de tuin in de zon gezeten en weer naar een restaurant gebracht met een superkaal dakterras met geen gasten maar wel een mooi uitzicht op het fort.

Woensdag 8 februari 2017: Guide door Jaisalmer, de golden city

Om 9.30 met een lokale gids op pad door Jaisalmer, een Brahmin: de hoogste Hindu kaste. Hij leeft nog in het fort zelf in het huis van zijn voorouders. De huizen in het fort waren ooit gegeven aan de Brahmins en de warriors door de Maharadja en sindsdien wonen alle nabestaanden (rond de 3.000 mensen) nog in diezelfde huizen. Het fort zelf stamt uit 1156 en heeft nu erg te lijden onder het waterverbruik (met name door toeristen) dat doorsijpelt in het zandsteen. Unesco heeft miljoenen gegeven voor restauratie maar volgens de gids is er maar 3 miljoen van de 9 miljoen in het project gekomen vanwege de corruptie. Daarnaast wordt er ook nog eens slecht materiaal gebruikt. Gestart bij het meer van Jaisalmer en daarna naar het fort zelf. Leuk die uitleg van een lokale bewoner (die zichzelf als hoogste kaste-lid wel heel belangrijk vindt). Verder 2 Jaïn-tempels bezocht, eerst de Rikhabdev tempel waar zowel Hindu-beelden als Jaïn-beelden zijn te zien. Dit was een eis van de Maharadha toen de Jaïn hier zelf een tempel wilden bouwen. Jaïn-beelden zijn te herkennen aan de geopende ogen en hebben niets in hun handen en onder hun voeten staat altijd een symbool. In deze tempel was dat een stier, het symbool van de eerste tirthankar. De tweede tempel was de Chandraprabhu, gebouwd in 1509 en gewijd aan de 8e tirthankar wiens symbool de maan is. Verder nog de gebruikelijke haveli’s, nu ingericht als toeristenshops en tot slot langs bij dé juwelier van Rajahstan die ook levert aan de koninklijke familie en zelfs exposities heeft gehad in het Smith Winsonian. Piek wilde daar persé een zilveren armband voor me kopen. Heel leuk gelucht in een restaurant The Jaisal Treat in he stadje zelf en even terug naar het hotel om wat te rusten. In de avond eerst naar het sunset point (absurd, zelfs voor moeten betalen, tsja India) en daarna door naar het Jaisalmer Desert Festival 2017, maar na een uurtje naar huis omdat het typisch Indiaas vertier was met volksdansen enzo en dat vinden we wel leuk, maar niet voor te lang.

Donderdag 9 februari 2019: Desert festival 2017 en Camel safari Jaisalmer

Superleuk naar een stadium waar een heel spektakel gepland was in het kader van het Jaisalmer Desert Festival van 8-10 februari. Eerst een camel decoration context, daarna touwtrekken indians tegen de foreigners, (vrouwen en mannenteams), daarna een typische dans van de warriors van de Indian Air Force en als slot camel polo. Erg leuk om mee te maken en rond 13.00 weer hotel. Piek even gerust, want maag/darm niet helemaal lekker. Om 16.15 weer opgehaald voor een ritje naar de Sam Sand Dunes voor onze camel safari. Toeristisch maar superleuk op de rug van een kameel. Onze driver wilde ons daarna afzetten bij een restaurant met volksdans en diner, maar dat heeft Anja ter plekke veranderd en dus gebracht naar een very well recommended restaurant, met een ietsjes meer ingericht rooftop-restaurant maar wederom geen hond maar wel lekker eten. Bij thuiskomst Piek skype met Philip en ik poging met kids, maar lukte niet.

Vrijdag 10 februari 2017: naar Jodhpur, de blue city

Om 9.30 een rit van 5 uur naar Jodhpur, de blauwe stad. Traditioneel symboliseerde blauw het huis van een Brahmin, maar er wordt ook gedacht dat blauw insecten afweert. Ingecheckt bij Hotel Karni Bhawan en daarna nog naar een winkel voor 3 sari’s voor de kids en Daan. Terug naar het hotel en daar in de tuin wat gegeten. Geskypt met Sam en Niqee. Piek geskypt met Filip en Marten.

Zaterdag 11 februari 2017: Jodphur

Om 9.30 naar het Mehrangarh fort uit 1459 waar een goede audiotour beschikbaar was. Erg interessant al die verschillende paleizen en binnentuinen in het fort. Daarna naar de Jaswant Thada uit 1899, een herdenkings-en crematoriumsite ter nagedachtenis aan de Maharadja Jaswant Singh II. Gebouwd van wit marmer en bijzonder is dat het zonlicht door de marmeren stenen naar binnen schijnt. De huidige Maharadja kijkt vanuit de verte in zijn huidige paleis op zijn toekomstige laatste rustplaats.

Hierna naar het centrum voor een bezoek aan MV Spices, dat een aantal filialen in Jodhpur heeft die geleid worden door 7 dochters. Reukproeverjj met uitleg en natuurlijk flink wat kruiden ingeslagen. Rondwandeling door de blue city en nog snel een extra tas gekocht voor alle souvenirs. Tot slot nog 4 sari’s (lap stof van standaard 7 meter en ik weet nu hoe te wikkelen tot jurk, maar ook te gebruiken als tafelkleed of zo) gekocht voor 500 roepies. Even terug naar het hotel om wat in de tuin te rusten en met Niqee geskypt over sollicitatie en om 19.30 naar een restaurant dat een van de MV-zusters als tip had gegeven: Gypsy restaurant, waar we Thari hebben gegeten.. Superleuk: een groot zilveren dienblad met een aantal zilveren bakjes waarin obers steeds wat verschillends komen serveren samen met 5 soorten brood en 3 soorten rijst. Erg bijzonder en dat voor slechts €4,- pp. Bizar is wel dat ik mijn Google maps (gelukkig thuis alle steden offline gedownload) heb moeten aanzetten om de driver de weg wijzen naar het restaurant !!! Hij heeft natuurlijk liever dat we naar zijn restaurant-tip gaan omdat die daar dealtjes mee heeft.

Zondag 12 februari 2017: naar Kumbhalgarh Safari Camp

Om 09.00 vertrek met onderweg een stop bij een werkelijk prachtige Jaïn-tempel Ranakpur en het Kumbhalgarh fort. Kumbhalgarh fort ligt op een bergtop op 1.100 meter hoogte en heeft meer dan 360 tempels (waarvan 300 Jaïn-tempels en de rest Hindoe). Het is het tweede belangrijke fort in Rajahstan en de vesting heeft een omtrek van 36 km. Aankomst in een van de 20 cottages met een prachtig uitzicht op de bergen en het meer in een adembenemende natuur. Heerlijk ter plekke gegeten.

Maandag 13 februari 2017: naar Udaipur, de city of lakes

Om 9.30 weer vertrek voor dit keer een korte rit van 2 uur naar Udaipur. We leren het en skippen het recommended handcraft van onze chauffeur en na een bezoek aan het mooie meer van Udaipur gaan we direct naar ons hotel rond 12.00 uur. Even in de tuin een kleine lunch en op ons zelf de stad in. Het blijft een gigantische wissel op al je zintuigen. Druk, mooi, vies, prachtig, interessant, kortom zintuigstrelend. Onze driver die nog nooit gereisd heeft, snapt niet dat we soms een beetje moe zijn omdat we een fiks reisschema hebben met weinig rustmomenten. Zelfs op een reisdag hebben we nog 1 tot 2 sightseeings in de planning. Na de wandeling van 2 uur door Udaipur dus even een paar uur in de tuin wat gelezen, gewerkt, gebrainstormd over de 4e reis (hihihihi) en daarna lopend naar een Haveli waar een rooftop-restaurant gevestigd zit (tip toerist die we tegenkwamen). Prachtige zonsondergang.

Dinsdag 14 april 2017: Udaipur

Naar het City Palace, enorm geliefd bij de Indiërs en daarna even langs de tuin Saheliyon-ki-Beri. Daarna lekker wat lezen en rusten in de hoteltuin. Om 17.00 lopend naar onze kookworkshop bij Shashi samen met een Amerikaanse medicijnstudent van 24 jaar. Supergezellig, lekker gekookt, veel recepten geleerd (leuk bij alle kruiden die we in Jodhpur gekocht hebben). Erna samen gezeten met haar 2 zonen, schoondochter en 2 neven. Mooie gesprekken over de arranged marriages

Woensdag 15 februari 2017: naar Pushkar, Sanskrit voor blauwe Lotusbloem

Weer 5 uur in de auto, ontwikkelen al een routine: Anja handverzorging, werken aan blog en wat lezen en buiten kijken, Piek wat werken en lezen en buiten kijken. Zijn nu precies 2 weken weg en op de helft. Aangekomen Pushkar Palace, prachtig gelegen aan het heilige meer, waar jaarlijks duizenden mensen komen onderdompelen in een pelgrimstocht. Anja kamer geregeld op een hogere verdieping met uitzicht op het meer, hihihihi. Even wat op de veranda gezeten en het dorpje doorgewandeld. Op een superleuk dakterras thali gegeten.

Donderdag 16 februari 2017: naar Jaipur, de roze stad

3,5 uur auto en aankomst in Jaipur, gebouwd in 1727 en bekend als de roze stad. Even gerust in ons guesthouse en samen met onze chauffeur naar een Bollywood-film. Nou ja, bollywood, we hadden verwacht spektakel met dans en zang, maar nee, we gingen naar een rechtbank-drama omdat de bekendste mannelijke Indiaase filmster erin meespeelde. Onze chauffeur zei steeds: nu wordt het interessanter, ja zeker als je geen Hindi spreekt haha. Na de film uit eten in het Peacock Rooftop Restaurant (door Anja uitgezocht): heerlijk, goedkoop en superleuk ingericht. Om 20.00 uur thuis voor de Skype van Piek met Marten, Filip en Tomasso.

Vrijdag 17 februari 2017: Jaipur

Naar het Amber Fort, de Jal Mahal Palace (zomerpaleis uit 1799 in het midden van een meer), het Wind Palace, het City Palace (1730) en door de pink city gelopen. Even lunch en wat rust in hotel. Weer in zelfde restaurant gegeten en om 20.00 uur Piek weer Skype met Marieke en Yassin.

Zaterdag 18 februari 2017: naar Bharatpur, de eastern gateway to Rajahstan

Onderweg eerst naar de Chand Baori, een monumentale waterput in Abhaneri, gebouwd in de 8e eeuw en 30 meter diep. Daarna naar Bharatpur, genoemd naar Bharat, de broer van Lord Rama. Deze stad staat bekend als een vogelparadijs. Met een riksja door het Keoladeo National Park, gesticht door een Maharadja 250 jaar geleden als een privé eendenjachtgebied. Nu Unesco sinds 1985 met 50 soorten vissen, 5 soorten amfibieën, 7 soorten schildpadden en 375 soorten vogels.

Paar uur in de auto en aankomst leuk hotel, meteen horende dat de kok pas laat inzetbaar was omdat de dochter van de eigenaar die dag zou trouwen… Oeps, meteen weer uitgenodigd en beleefd nee-gezegd (dit is echt het wedding-season). Even op de veranda gezeten en gekeken naar de bruid die in een prieeltje in midden van het hotel met een van de rituelen bezig was. Eten besteld voor rond 20.00 uur, maar nee hoor, om 19.00 wordt er gemeld dat we mee moeten met de chauffeur die ons paar honderd meter verderop zal afzettenn voor de bruiloft…. Hahahaha.. snel omgekleed dus maar. Wat heel erg leuk hier was, is dat het terrein uit 2 gedeelten bestond: een rechterdeel voor de ceremonie en een linker deel waar wel een stuk of 50 foodtrucks stonden met allerlei verschillende gerechten. Gesmuld hebben we en vaak op de selfie gegaan met Indiers die met name steeds een selfie met Piek willen. Nadat de bruidegom wederom op zijn witte paard is aangekomen en hij de bruid heeft opgehaald en naar het podium heeft gebracht, hebben we snel weer iemand geregeld die ons terugbracht naar ons hotel. Toch weer een bijzondere ervaring.

Zondag 19 februari 2017: naar Agra en de Taj Mahal

Maar een ritje van 1,5 uur en na de incheck in het hotel met een persoonlijke gids naar het Agra Fort en de Taj Mahal, beiden Unesco werelderfgoed. De Taj Mahal, een van de 7 wereldwonderen, is in 22 jaar gebouwd door Shah Jahan uit liefde voor zijn vrouw Mumtaz Mahal. Het Agra Fort is gebouwd in de 15e eeuw. Shah Jahan is hier tot zijn dood in een toren opgesloten door zijn eigen zoon met uitzicht op zijn geliefde Taj Mahal. Zijn zoon wilde niet dat zijn vader weer enorme kosten zou maken voor een nieuw mausoleum voor hemzelf aan de overkant van de rivier tegenover de Taj Mahal. Zo’n persoonlijk gids is op zijn tijd superleuk, want je hebt alle ruimte voor je eigen vragen. In de avond romantisch op het dakterras gedineerd bij kaarslicht.

Maandag 20 februari 2017: trein naar Orchha

Onze schoonzoon Sander wordt vandaag 25 jaar en is zelf nu aan het werk in Kazachstan. In de ochtend afscheid genomen van onze chauffeur Shahhabudin. Om 12.10 uur in Agra de trein naar Jhansi, aankomst 15.30, alwaar een nieuwe chauffeur ons naar Orchha heeft gebracht. Superleuk zo’n treinrit, leuk contact met de 2 mede-passagiers (Piek meteen alweer een uitnodiging tot een online talk bij een van de bedrijven van een passagier hahahah). In Orchha wat rondgelopen rondom de rivier en verder wat uitgerust. Gedineerd in een chique hotel aan de overkant.

Dinsdag 21 februari 2017: Orchha

Dit keer een chauffeur die ons van bezienswaardigheid naar bezienswaardigheid rijdt. We starten bij het Orchha Fort complex uit 1501, daarna door naar de Lakshmi Temple uit de 17e eeuw met prachtige fresco’s. Schokkend te zien dat mensen er vreselijk in hebben gekrast. Verder naar de Chhatris Cenotaphs aan de oever van de Betwa rivier en ten slotte hebben we ons af laten zetten in het dorpje zelf. Rustig teruggewandeld naar ons hotel. Superleuke taferelen in de rivier met wassende mensen Avond zelf weer gedineerd in hetzelfde restaurant, want zo groot is dit dorpje niet.

Woensdag 22 februari 2017: naar Khajuraho

Een autorit van 4,5 uur naar een superdeluxe hotel ! Na inchecken eens geleerd en lekker liggen chillen aan het zwembad. Piek weer wat werken en ik lekker lezen. In de avond een thali in het restaurant gegeten.

Donderdag 23 februari 2017: Khajuraho

In de ochtend met een gids en chauffeur naar de erotische tempels van Khajuraho uit 950. Práchtig! In de middag wat gerust bij het zwembad en in de avond naar het Dance Festival dat toevallig deze week plaatsvindt. Uit heel India en (zelfs rest van de wereld) komen dansacts en het was werkelijk zeer bijzonder om mee te maken (als VIP uiteraard: hihih). Rond 23.00 naar hotel want we hebben morgen een lange reis voor de boeg, maar wat wil: WEER EEN BRUILOFT in dit hotel en op onze gang zaten de dames zelfs met z’n allen op de grond voor hun deur te kletsen en hun kinderen renden gillend door de gang. Anja’s irritatie liep zo hoog op dat de receptie werd gebeld. Oplossing: werd een bediende voor onze deur geplaatst, maar de zei niets, dus de dames gingen gewoon door. Uiteindelijk van kamer gewisseld naar ergens achter in het hotel en als een prins en prinsesje geslapen. Maar zo’n huwelijk: poe dat wil wat!

Vrijdag 24 februari: naar Varanasi

Eerst een uur of 6 in de auto naar Satni, waar om 12.20 de trein naar Varanasi vertrekt met als aankomst 19.25. Uiteindelijk is de vertraging opgelopen tot een uur, dus onze chauffeur heeft ff moeten wachten. We hadden de coupé voor onszelf, dus lekker wat liggen lezen, kijken en werken terwijl het landschap en de dorpjes voorbij komen. Interessant. Bij aankomst in Varanasi, bleek het leukste hotel van de hele reis op ons te wachten. Ooit een buitenpaleis van iemand van de Singh-dynastie en nu een geweldig, fijne, sfeervolle plek met uitzicht op de Ganges rivier om de laatste 3 nachten te verblijven. De chauffeur had al geregeld dat het hotel nog een thali voor ons zou serveren en de eerste nacht in een kamer geslapen op de begane grond. We zouden echter rivier-view hebben volgens de reservering, dus de volgende ochtend even gewisseld van kamers. Werkelijk een superleuke kamer met een prachtig zitje met een magnifiek uitzicht. Moe van de reis, dus maar heel even een Ghat ingelopen, maar al snel het bed ingedoken.

Zaterdag 25 februari – Maandag 27 februari 2017: Varanasi

Op zaterdag de meeste van de in total 87 ghats afgelopen, waarvan de meeste gebouwd zijn na 1700. Ghats zijn trappen naar de bedding van de rivier de Ganges. De meeste ghats zijn bad en puja-ceremonie ghats, terwijl een paar special bedoeld zijn als een crematie-plek. Een zeer indrukwekkende stad. Prachtig om India mee af te sluiten. De pelgrims wassen zich in het water, poetsen er hun tanden en doen er hun was. Maar aan de trappen (ghats) naar de rivier worden ook publieke crematies gehouden; als het lichaam wordt teruggegeven aan de Ganges is dit de ultieme beloning voor de hindoes. Heftig, maar ook heel erg bijzonder.

Nu even een apart stukje over deze crematies, waar we trouwens totaal niet door geshockt waren. Ten eerste vinden die niet overal plaats. Er is één ghat waar iedereen (Hindoe en anders gelovigen) zelf zijn dierbaren mag cremeren Daarnaast is er tegen het einde van alle ghats, een crematie-ghat waar het er meer professioneel aan toe gaat. Er zijn daar 2 rijen van 4 ijzeren bakken naast elkaar, waar men de lichamen neerlegt. Het lichaam van een overledene wordt thuis gewassen met het heilige water uit de Ganges. Vervolgens wordt het gemasseerd en gebalsemd met een soort boter. Er zijn verschillende lijkwaden: wit symboliseert het lichaam van een jonge man, rood is voor een jonge vrouw. Het lijk van oudere mensen wordt in gouden doeken gewikkeld. Goud is in de Hindoereligie het symbool voor reinheid. Per lichaam is maar liefst 200 kilo hout nodig en dat kost Rp. 240.000, zo’n 545 Euro! Ieder houtstuk wordt nauwkeurig gewogen op gigantische weegschalen zodat de crematieprijs bepaald kan worden. En dat zonder mooie lijkkist, volgauto’s of bloemen! Om de paar minuten wordt door een aantal dragers een vers lijk op een bamboe stretcher aangevoerd. De ingewikkelde lichamen liggen op de grond letterlijk op hun beurt te wachten. Om de ziel een laatste keer te zuiveren wordt het lijk ondergedompeld in de Ganges. Het water van de rivier zal tevens het karma verbeteren. De priester ontvangt vóór de plechtigheid een certificaat van de politie dat de overledene niet ten gevolge van een criminele activiteit maar een natuurlijke dood gestorven is. Zonder dit document mag het lichaam niet op de heilige ghats gecremeerd worden omdat misdadigers de heilige grond zouden bezoedelen. Het enige alternatief is dan het crematorium een paar honderd meter verderop. Een man vertelt ons over de eeuwige vlam, een vuur dat volgens de overlevering al 4500 jaar brandt op de plaats waar Shiva’s vrouw Parvati het loodje heeft gelegd.  De oudste zoon van de overledene is als afgevaardigde van de familie de enige die de heilige ghats tijdens de crematieplechtigheid mag betreden. Huilende vrouwen zijn al helemaal niet gewenst omdat de tranenvloei de opgang naar het Nirwana zou belemmeren. Emotie is hier niet gepast en men mag dan ook alleen van een veilige afstand toekijken. De zoon moet zijn hoofdhaar laten afscheren en wordt door de priester met een aantal korte rituelen klaargestoomd voor de plechtigheid. Het in doeken gewikkelde lichaam wordt vervolgens op de nette stapel houtstukken gelegd en nadat de zoon en de priester er vijf symbolische rondjes in de richting van de klok omheen lopen, wordt het tussenliggende stro met een toorts aangestoken. Er ontstaat een verstikkende grijze walm die door de wind langs de waterkant wordt geblazen. Niemand die er hier meer van op kijkt. De handen worden eerbiedig gevouwen en zachtjes prevelt de priester een mantra. Kalm en in stilte, zakelijk en kort. Geen toespraak, geen overbodige handelingen. Natuurlijk heeft de familie verdriet en doet het pijn een geliefde te verliezen. In dit geloof is het echter het uiterste wat een ziel kan behalen: het eeuwige geluk, geen reïncarnatie meer in een lagere kaste. Na één uur tussen de vlammen breekt het hoofd open en verlaat de ziel het lichaam. Om helemaal in as op te gaan is maar liefst drie tot vier uur nodig! Er blijven altijd wel delen over die niet door de vlammen worden verteerd: het bekken van de vrouw en de borstkast van de man blijken zo hard te zijn dat ze niet volledig worden vernietigd. Deze resten worden samen met de achtergebleven as in de rivier de Ganges gegooid. Er wordt water uit de rivier geschept en in een kleien pot gegoten. Als de pot barst door de hitte van het vuur, heeft het lichaam rust gevonden. Na afloop neemt de familie een ritueel en reinigend bad in de rivier. Het laatste ritueel vindt plaats in het huis van de overledene, 10 dagen na de crematie. Buiten de misdadigers zijn er nog een aantal mensen die nooit via een crematie op de heilige ghats aan hun fysieke einde komen: kinderen onder de 10 jaar en zwangere vrouwen worden als rein gezien en hoeven derhalve ook niet door het vuur te worden gereinigd. Saddhus mogen niet gecremeerd worden omdat zij immers de zoektocht naar het ultieme leven van het niveau Shiva moeten bereiken en hiertoe nogmaals gereïncarneerd moeten worden. Verbranding op de heilige ghats zou een einde brengen aan hun reïncarnatiecyclus. Leprozen, mensen met pokken maar ook mensen overleden aan slangenbeten worden als niet rein gezien en mogen derhalve alleen in het crematorium verbrand worden. Het werk wordt verricht door Dalits of de Onaanraakbaren, een groep mensen in India onderaan de maatschappelijke ladder en buiten het kastenstelsel gesloten. Kortom: een heel prachtig mooi ritueel dus.

Verder hebben we veel bij de ceremonie-ghats gekeken naar alle rituelen door mensen vanuit heel India. Voor alle pelgrims is het water van de Ganges zo heilig, dat je het rustig kunt drinken zonder ziek te worden. Wij niet hoor…. En we betwijfelen het, maar ja, we zien ook theemakers water uit de rivier halen voor de thee en zien ook mensen hun tanden poetsen, en zichzelf en hun kleren wassen dus…

Als je de ghats verlaat en de oude binnenstad inloopt, voel je je als in de middeleeuwen: hele nauwe steegjes, koeien, priesters, winkeltjes, honden, tempels. We hebben deze dagen dus veel gelopen, gevoeld en geroken. Iedere avond in ons leuke hotel gegeten omdat daar heel vers en persoonlijk gekookt werd. Trouwens geen eieren en geen alcohol, want veganistisch en aan de heilige Ganges.

Maandagavond om 19.30 vertrek met de nachttrein naar Delhi, waar we de dag erna om 08.10 zouden aankomen. Eersteklas en de wagon had 4 2-persoonshutten en 3 4-persoonshutten die random werden ingedeeld… Tja, nu werkte mijn eigen-achternaam-principe tegen me, want zo werden we niet in die 2-persoonshut ingedeeld. En wel met een ander gezin met een baby van 10 maanden. Piek zag zijn geest al kruipen qua nachtrust maar het viel reuze mee, de baby gaf bijna geen kick en toch wat uurtjes geslapen.

Dinsdag 28 februari 2017: Delhi

Met een vertraging van 2 uur aangekomen en weer keurig door een chauffeur en naar ons allereerste hotel gebracht. Even wat gedoezeld op bed en op naar de lokale markt voor nog wat kado’tjes. Werkelijk heel veel straatjes met jonge jongens die hun handel in smartphones en reparaties daarvan hadden opgezet en heel handig een kant van de straat dameswinkels en de andere kant herenwinkels. ’s Avonds nog heel lekker gegeten (met weer een wijntje en een biertje) en een superinteressant gesprek met de restaurant-eigenaar gehad over zijn zoon, kinderarbeid, politiek en familie-leven. Dat is echt opvallend, iedere Indier wil weten of je kinderen hebt, hoe oud ze zijn en wat ze doen. Heerlijk voor mij om lekker uit te kunnen weiden over mijn kids en schoonkids.

’s Avonds om 11 uur gehaald door de chauffeur voor vertrek naar het vliegveld. Een hele goede nachtvlucht terug (Piek geslapen en Anja 4 speelfilms en kletsen met de stewardessen) en 1 maart om 08.15 uur weer geland in ons koude kikkerlandje.

Wat opgeruimd en in de avond kwamen alle kinderen meteen eten en bijkletsen, we hadden ze wel heel erg gemist. Maar dit was een zeer bijzondere eerste reis van velen samen nog te gaan………IMG_7130

Nog leuker is het om ons foto-album te bekijken, dan weet je nog beter wat we ervaren hebben: klik op deze LINK NAAR HET FOTO-ALBUM

Namasté (en op naar de volgende reis naar Canada in juni)

Zo ziet onze reis er op een map uit:

     

    Noord-India: Als je je vakantie wilt doorbrengen in Noord-India in de omgeving van Rajasthan, Agra en/of Varanasi, dan is september tot april de beste tijd van het jaar om te reizen. Met name de periode mei en juni kun je beter mijden.

    1e reis 2017 (van de 6 in totaal 2017 en 2018) geboekt op 9 juni 2016 !!

     

    img_5839.jpg

    img_5838.jpg

    Leave a Reply

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *